[ جلد دوم ] 28 - 29 - ركوع و سجده‌هاى طولانى پرهيزگاران « فَهُم حانُونَ عَلى اوساطِهِم مُفْتَرِشُونَ لِجباهِهم وَ اكُفّهِم و رُكَبِهم و اطْرافِ اقْدامِهِم » ترجمه : متّقين در پيشگاه الهى به ركوع مىروند و جبين و دست و پا به هنگام سجده بر خاك مىسايند . * * * شرح : وقتى آن‌گونه كه ذكر شد آيات خدا را تلاوت مىكنند و مىشنوند ، بايد اين‌گونه نيز خضوع و خشوع كنند و به ركوع روند ، و اعضاء بر خاك مالند ، و گويا اين اعضاء را فرش زمين مىكنند . اينان براى خدا اين اعضاء را بر خاك مىگذارند و غير او را در اين عمل شريك او نمىگردانند ؛ زيرا كه خود فرمود : « انَّ المَساجِدَ للّه فَلا تَدعُوا مَعَ اللهِ احَداً » . « 1 » روايت است كه معتصم عباسى از امام جواد ( عليه السلام ) درباره اين آيه سؤال كرد و حضرت فرمود : « هِىَ الاعْضاءُ السِّبْعَة الَتّى يَسْجُدُ عَلَيها » : آن ( مساجد ) اعضاء هفت‌گانه‌اى هستند كه سجده با آنها صورت مىگيرد . « 2 »

--> ( 1 ) . سوره جنّ ، آيه 18 . ( 2 ) . منهاج البراعة ، جلد 12 ، صفحه 127 . .